Mostrando entradas con la etiqueta Fotografia. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Fotografia. Mostrar todas las entradas

martes, 14 de mayo de 2013

Origami taldea. Un grupo de papiroflexia.

Origami ikastaroaren arrakasta ikusi ondoren hilean behin alkartzea pentsau dogu eta origami talde bat sortzea Nagako japoniarraren esanetara. 
Hemen daukaguz lehenengo eguneko emaitzak: Tsunoko kaxatxoa eta kusudama 6 zatigaz egindako bolatxua.


Tras el éxito del cursillo de papiroflexia hemos decidido crear un grupo que nos juntaremos una vez al mes con la japonesa Nagako de instructora. Estos son los resultados de nuestro primer encuentro: Las cajitas tsunoko que vemos arriba. Y el colgante kusudama compuesto de 6 piezas que vemos abajo.





miércoles, 10 de abril de 2013

Origami ikastaroa. Cursillo de Papiroflexia.

Eskulanetako azken jardunaldian Origami ikastarora eroan ditut umeak. Neure eskulanen ordu eta egun bardinean eta umeentzako izan danez Eara joan gara berton bizi dan Nagako Ikeguchi japoniarrak emon dau ikastaroa eta oso ondo pasau dogu danok paperak tolestuz irudiak egiten.
En la ultima jornada de manualidades y aprovechando que era a la misma hora y día  hemos bajado a Ea a un cursillo de Origami. La japonesa Nagako Ikeguchi que vive en el pueblo a sido la encargada de dar el cursillo. En la foto la vemos con los mayores pero nosotros hemos ido al de niñ@s. Ella había traído papeles especiales para esto, muy chulos de varios colores y estampados. Lo hemos pasado muy bien doblando papeles para formar figurillas. Repetiremos.



domingo, 19 de agosto de 2012

Karobia eta IV. El calero y IV.

Gaurkoagaz amaitzen ditut karobiari buruzko sarrerak argazki gehiagoaz eta bideo bategaz.
Karobia bizteko Bedarun gaur egunerarte baserriari eutsi dautsen hirurak aukeratu genduzan: Gunenguko Anjelita, Elorrixako Gregorio eta Urtzako Jaxinto:


Con esta entrada doy por terminadas estas publicaciones sobre el calero. Para encender el calero elegimos a las tres personas que hasta el día de hoy han seguido y siguen manteniendo y viviendo del caserío: Angelita del caserío Goenengoa, Gregorio del caserío Elorriaga y Jacinto del caserío Urtza Nagusia, que aparecen en este vídeo.
--------------------------------------------
Karobia kareharria botatzeko prestaten egurragaz beteta:



Preparando el calero con madera para añadir la 1ª capa de piedra caliza.
------------------------------------------
Karobiko beheko ahoa biztu bezain laster:


La boca inferior del calero al poco de encender.
----------------------------------------------------
Biztu eta sei bat ordu geroago, lehenengo karea ikusten da beheko ahoan:


Después de unas 5 o 6 hora ya empieza a aparecer la 1ª cal viva en la boca inferior.
--------------------------------------------------------
Karea ateratzeko 5 bat egun itxaron beharra dago, dana ondo hoztu eta gero. Tximinia eta inguruak zuri geratzen dira karea atera ostean. 


Hay que esperar al menos 5 días antes de sacar la cal, cuando todo se haya enfriado. La chimenea y toda la zona queda así de blanco.
------------------------------------------------------
Eta amaitzeko prentsan agertu diranen lotura batzuk:
--------------------------------------------------------------
Y para terminar algunos enlaces de lo que ha ido apareciendo en la prensa:






martes, 14 de agosto de 2012

Karobia III. El calero III.

Marrazkiak eta horrelakoak ez badira ez naiz laguna nire blogean bestelakorik ipintzeko baina gaurkoan eta hurrengoan salbuespen bat egingo dot.
Karea egiteak nahiko neke ekartzen zituen. Lehenik nahiko ote eta egur moztu eta ihartzen utzi beharra zegoen. Gero kareharria atera harrobitik karobiraino garraiatu eta mailuz zatikatu, sagarraren tamainako harri-koxkor bihurtuz. Kareharria eta egurra bata bestearen ondoren gaineratuz, behealdetik sua pizten zitzaion eta egurra bota behar zitzaion 7-15 egunez, hornitu behar zituen baserrien arabera. Gau eta egun  etengabeko lanean karobiaren arduradunak eta laguntzaileek gogotik egiten zuten lan. Jarduera hau burutu izateko famili baten baino gehiagoren laguntza behar izaten zen, horregatik kasu askotan, karobiak auzo-lanean egiten ziren, eta horregatik zeuden herri bideen ondoan kokatuak. Lortutako karea bizilagunen artean banatzen zen guztientzat proportzio berean. Oso ohikoa zen auzolanean egindako lanak amaitutakoan festa bat antolatzea.
 Etxebarriko karobi honek 4,10 m. ko altuera du. Beheko ahotik egindako argazkia.


No soy amigo de subir nada que no sean dibujos y cosas de esas en mi blog pero hoy y en la siguiente voy ha hacer una excepción.
El calero de Etxebarri tiene 4,10 m. de altura. La foto está tomada de la boca inferior, por donde se prende fuego.
Hacer la cal traía grandes sacrificios. Primeramente había que cortar suficiente árgoma y madera y dejarlos que se sequen bien. Después se transportaba con bueyes, hasta el calero, bloques de piedra caliza desde una cantera, y se cortaban en pedazos del tamaño de una manzana, con martillo y cincel. Se llenaba el calero 1º con árgoma después madera y, arriba del todo piedra, se prendía fuego por la boca inferior y según se iba quemando la madera e iba bajando el nivel de la piedra se volvía a rellenar con capas de madera y piedra. Se seguía así por periodo de 7-15 días según para cuantos caseríos seria la cal. Día y noche trabajando sin descanso el encargado del calero y los ayudantes trabajaban de buena gana. Para llevar a cabo esta labor hacía falta la participación de más de una familia por lo que se hacía en trabajo comunitario por eso los caleros estaban situados muchas veces en los cruces de caminos entre caseríos. La cal así obtenida se repartía proporcionalmente entre los caseríos que habían tomado parte en la faena. Era muy común terminar con una fiesta los trabajos realizados en comunidad.

Argazkian: metro bat lurra eta bestea arbel harrian landuta dago zuloa eta goiko aldea, lurrari dagokiona adreilu tinkoarekin estalita dago, 0,90 m.ko diametroa dauka zuloak.


El horno esta labrado primeramente en tierra por un metro y el resto en piedra de pizarra, este tramo que corresponde a la tierra esta cubierto de ladrillo mazizo refractario, el diametro del la chimenea es de 0,90.
Karearen erabilerak:
-Solo eta ortuak ongarritzeko. -Kortak desinfektatzeko. -Etxe eta baserrietako hormak        zuritzeko kare esnez (letxadaz). -Lurra eta urarekin nahastuta hormak altxatzeko mortero moduan erabiliz. -Solo eta ortuetako gaitzak eta izurriteak akabatzeko.
-Fruta arbolen enborra zurituz kokoak eta larbak uxatzeko. -Ganaduaren zauriak sendatzeko.
 -Tifusa eta nafarreria bezalako gaitzak desinfektatzeko.-Arrautzak kontserbatzeko karea eta urarekin nahastuta lortzen zen masan sartuz.-Eta beste hainbeste gauzatarako…

Usos de la cal:
-Para abonar cultivos y huertas. -Para desinfectar cuadras. -Para blanquear las paredes de casas y caseríos (encalar). -Como mortero para la construcción de caseríos, tras mezclar con tierra o arena y agua. -Para eliminar males y plagas en las huertas y cultivos. -Para blanquear troncos en los árboles frutales contra bichos y larvas. -Para desinfectar enfermedades como el tifus y la viruela. -Para conservar huevos sumergiéndolos en la masa creada con cal y agua. -Y para otros innumerables usos...

Bedarun beste karobi asko ditugu. Argazkian Larra baserritik gertu dagoen bat:



En Bedarona tenemos varios caleros. En la foto otro calero que esta cerca del caserío Larra.

martes, 22 de noviembre de 2011

Hau bai dala artea. Esto si que es arte.

Lekeitxoko herrian Eusebio Mªde Azkue eta Basoaldea kaleak batzen diran lekuan mural ikusgarri hau dago margoztuta. "Emakumea eta arrantza" dauka izenburua eta Tht Desing edo horrelako zeozer da enpresa egilearen izena (usten dot Getxoko lagun gazte 2 direla). Ez dakit nik hau grafitia edo zelan deitu, baina tipo honek artistak dira. Entzun dotenez heuren lanak herri eta hiri askotan dagoz, Berango Elgoibar eta Erandion bestek beste.
Argakian ez dau hain handia emoten baina ondo begiratu eta konparatu agertzen dan kotxearekin.


En el Pueblo de Lekeitio donde se juntan las calles Eusebio Mª de Azkue y Basoaldea se encuentra este mural "La mujer y la pesca" pintado por Tht Desing que creo que son 2 amigos de Getxo, no se si llamarlo grafiti o que pero estos pintores son grandes artistas, por lo que me he enterado sus trabajos están repartidos por muchos pueblos de la zona como Berango, Elgoibar y Erandio entre otros. En la foto no se ve tan grande, pero sí que lo es, solo tenemos que compararlo con el coche que se ve al lado.